KaRaMSaR'ın Siyah GünLüğü...

[HayaLet]

Ağlayamaz onlar... Gözyaşları olmadığından değil... Birileri "Erkekler Ağlamaz" dediği için de değil... Kalpleri taş olduğundan hiç değil! Onlar... Ağlamayanlar değildir;ağlayamayanlardır... Halbuki o kadar çok isterler ki ağlamayı.. Bağıra bağıra.. Hıçkıra hıçkıra.. Kendini unuturcasına... Ama ağlayamazlar... Çatlarlar,çatlatırlar yüreklerini de yine ağlayamazlar... Gözyaşının olduğu yerde "rahmet" olacağını da bilirler oysa... Bir damla rahmet için,bin damla yaş dökmeye hazırdırlar... Hazırlanırlar... Ağlayamazlar... Anlamsız kahkahalar içinde boğulur hıçkırıkları... Feryâdı yutar,acıyı içlerine çeker onlar! İsyân,onlara çok yakındır;yanaşmazlar yanına... Sabır,onları sevmese de sarılmaya çalışırlar... Alışırlar her yeni duruma... Durmadan yarışırlar ve savaşırlar kendileriyle... Çemberinden geçirirken felek,onların kulağına bir şey fısıldamıştır... Tam olarak anlatamazlar ne olduğunu;ancak hiç unutmazlar yine de... Anlatamadıkları için ağlayamazlar.. Ağlayamadıkları için anlatamazlar! Bir gülün dibine diz çöküp ağlasa onlar... Gözyaşlarıyla gülün rengine renk katabilirler belki... Ama yapamazlar... "Ya solarsa?" derler... Solarlar belki;ama soldurmazlar! Herkes onları "ağlayamaz" sanır... Çünkü hiç kimse göremez,içlerine akan yaşları! İçerde kaynayanı,yananı,içerdekinden gayrısı bilemez! Yanaklarından süzülmediği için de kimse silemez gözyaşlarını... Yaşlarını da bilemezler.. Çünkü onlar,oldukları yaşta değildirler... Onlar,birbirlerini tanır;birileri onları tanıyamaz! Onlar mâşuktur... Onlar âşıktır... Onlar darmadağın... Onlar karmakarışıktır...

[HayaLet]

yalnızlık.
her kimliğe doğuştan yazılı tek uğraşıdır insanın bir yaşama sırasında
tek sermayesi, sahip olduğu tek şeydir
kıymetini bilmelidir, dedi.
yalnızdır insan
hep kalabalıklara karışma telaşı bundandır.
kalabalık yalnızlıklar, yalnız kalabalıklar oluşur, şehir şehir ülke ülke.
kalabalık arttıkça artmaktadır yalnızlık da.
insan bir ölümü istemez, bir de ondan beter bir yalnızlığı
ama ikisi de muhakkak gelir başına bir yalnız yaşama sırasında.
ölümün değil ama yalnızlığın bir tek çaresi var, dedi.
tek çaresi aşktır bir yalnız yaşama sırasında nefes almanın
aşk da zaten iki yalnızın ortak bir yalnızlıkta buluşmasıdır, dedi
aşık olun!
gösterin birbirinize yalnızlıklarınızı
nasılsa ayrılık insanın tek kişilik yalnızlığını özlemesi.
sade ölüm değil, ayrılık da yaşamın emri..

evet söyledi
ya da ben duydum
duyduğuma göre elbet bir ses söyledi bu söylendikçe usulen söylenir olan sözleri.
evet duydum söyledi
her duyduğumda ağladım
pek çok ağlayışım sırasında duydum.
kalbim tutanak tuttu duyduklarıma
soruldu, dedi, cevap alındı
yaşamak, dedi, tek marifetiniz -biraz özen gösteriniz.
zulüm kimse zalimlik yapmayınca biter -mazlumlar dahil, dedi.
ama yapmayın, o daha bir çocuk, dedi tanrı..

ya gördüm neyleyim
insanlar vardı duvarın içinde.
ya ben hep duvara konuştum
ya da duvar değil konuştuğum, içinde insanlar var.
nedense beni anlasın istedim içinde insan olan duvarlar.
bilmiyorum,
belki de ben gerçekten delirdim
onlar haklı belki de.
içinde değil duvarların insanlar
sadece arasındalar...